Lyrics
Suzanne woont aan het einde van de straat,
waar de bomen buigen als de avond valt.
Ze zet de thee, ze luistert zonder haast,
en alle zorgen worden even zacht.
Suzanne, Suzanne, jij geeft me rust,
een lach die alle twijfel overbrugt.
Suzanne, Suzanne, hier ben ik thuis,
bij jou vergeet ik even al het kruis.
Ze praat met vogels, praat met wie voorbijgaat,
ze ziet het mooie waar een ander het niet ziet.
Haar handen zijn gewend aan zorgvuldig geven,
haar ogen kennen elk verhaal, elk lied.
Suzanne, Suzanne, jij geeft me rust,
een lach die alle twijfel overbrugt.
Suzanne, Suzanne, hier ben ik thuis,
bij jou vergeet ik even al het kruis.
Geen woord te veel, geen vraag te groot,
gewoon een hand die opent als het nood is.
Zo simpel als het licht dat door het raam schijnt,
zo blijft Suzanne, waar de vrede begint.
Suzanne, Suzanne, jij geeft me rust,
een lach die alle twijfel overbrugt.
Suzanne, Suzanne, hier ben ik thuis,
bij jou vergeet ik even al het kruis.
